20-04-06

bruisende lentebries

samen zitten we op de vensterbank
bezorgd kijkt een oud dametje naar boven
ze probeert zich het nummer van de ambulance te herinneren
als er iemand van ons naar beneden valt
zal zij ons helpen
terwijl jij de wolken weg blaast
mengen de vrolijke kleuren van onze rokjes zich
met de kleurrijke klanken die de lente met zich meebrengt
onze voeten zorgen voor contrast
door lichtroos getint te zijn
onwetend dat ze gauw bruin zullen zien
genieten ze van de eerste zonnestralen
ze maken zich geen zorgen over onze schoenen
die we ver weg hebben uitgeschopt
onze schoenen vinden we ooit wel terug
ooit is nog ver weg
nooit gaan we ooit nu kunnen ervaren
jij laat de tshirt zo wat hangen
zodat ik jouw schouders zie

 

 

geschreven voor bruis naar aanleiding van haar reactie op '(on) eindig met inspiratie'

klik op de prent om op de wondermooie blog van bruis te belanden!

17:13 Gepost door tint | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

Commentaren

ahaaa je bent terug, yahoeeeeeeeeeeeeeee. Ik had vandaag al zoveel zin in chocomelk en nu is die zin enkel nog maar toegenomen. mmmmm chocomelkfeestjes zijn de max

Gepost door: evelien | 20-04-06

heel mooi geschreven... En trouwens, de volgend keer als ge in mijn contreien zijt, moogde iets laten weten hé ;o)

Gepost door: Anne | 20-04-06

lente... ik had het zelf niet mooier kunnen verwoorden of beter samen kunnen vatten ...
welkom terug ;o)

Gepost door: Prieeltje | 20-04-06

Weer zo mooi... hoewel mooi in deze contexten zo'n banale bijklank krijgt... BLij dat hier ook nog eens klaprozige woorden neerdwarrelen... Geniet van de lente de komende dagen!

Gepost door: llorando | 20-04-06

Had het al gelezen op bruiske haar blogsje en nu het eindelijk iets warmer wordt zijn zo'n tekstjes altijd welkom he.

Gepost door: Dafke | 21-04-06

rode kaken door rode wangen
de blos
die jij me getoverd hebt
de blos
doordat jij mensen betovert...

We lachen samen
luidop
met het mevrouwtje
dat door de tand des tijds
haar 'sjakoske' steviger tegen zich aan houdt
en de plooi van haar haar
die al verstening in zich draagt
't menske is bezorgd
en wij lachen om de zorgen die wij nog niet kennen
wij lachen
de zon tegemoet
het fluiten van de vogel
en zijn getriptrap om dat kruimeltje
dat wij daar naartoe hebben geworpen

Vlinder er op los
proef de nectar
En dan por ik eens tegen jouw schouder
en lach ik naar het madammeke
en roep ik luidkeels
'ik heb ze vast, geen zorgen, nog ne prettige middag'
en weer lachen we
en zij hobbelt verder over de kasseien
en denkt
'de jeugd van tegenwoordig'
en ik, ik ben zo blij dat ik de jeugd in me draag
dat zij het mag horen
mijn schaterlach
en jouw klaprozige fonkelogen!
x

buiging voor al dat leuks! xxx
en een dikke merci xxx

Gepost door: ac | 21-04-06

mooi leuk om hier binnen te vallen

Gepost door: assepoes | 22-04-06

Amai, had ik maar zo'n creatief woordspel als die van tint... en ac... Hoe jullie erop komen, daar zou ik nog 50 jaar moeten op denken m'n gedacht! Gja, ge hebt het of niet zekers. Wel ik zou zeggen een goed duo samen jullie twee.
grt. ;-)

Gepost door: tien* | 22-04-06

;-) ja bruis die bruist als nooit tevoren ;-)

Gepost door: lord cms | 23-04-06

De commentaren zijn gesloten.