24-01-05

woorden

ik ben dichterbij
overbrug afstanden
ik ben mezelf
gek
verleg grenzen
er is zonneschijn in mijn hart
er valt sneeuw op mijn wangen
ik voel vlinders in mijn buik
ik voel de vrijheid

00:09 Gepost door tint | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

vrijheid weggeduwd uit noodzaak
verlost en verlangend
mooi verleden, open toekomst...

vele wegen openen zich,
maar met tranen in mijn hart
kijk ik naar het pad dat ik bewandeld heb,...

niet uit spijt dat ik langs daar ben gegaan,
maar spijt dat het niet mogelijk was,
om die tocht verder te zetten ,

en ik hoop gewoon dat ik de mensen,
die ik daar ben tegengekomen,
nog altijd mag terug ontmoeten,...

op die nieuwe weg in het leven,
dus tot onderweg meid,
dat vriendschap ons altijd mag blijven vergezellen...

Gepost door: jero | 24-01-05

*sniksnik* da pakt mij nu is ze... ach, alles loopt uiteindelijk wel los, wat moet gebeuren, zal gebeuren en het zal het beste zijn voor jullie twee. maar in ieder geval zijn jullie allebei nog niet van ons vanaf!!!! we blijven in jullie leven rondfladderen als een plakvlieg :-) en ik steun jullie met heel mijn hartje hoor. dikke dikke zoen, steffie xxx

Gepost door: steffie | 24-01-05

;o) Glimlachje voor jero en tintie en steffie *

Gepost door: ruth | 24-01-05

oooooh wat mooi hier!!! een bijeenkomst van alle voor-het-leven-vrienden!!! maar waar blijven wannes, woutie en karen? :-) (sorry voor als ik iemand vergeten ben) xxx

Gepost door: steffie | 24-01-05

Ik voel ze ook...

Gepost door: Kaajee | 24-01-05

:-) Blij dat je terug bent, Tint!

Gepost door: Karel | 25-01-05

wat kun jij dat toch altijd zo authentiek mooi verwoorden...

Gepost door: cms | 25-01-05

De commentaren zijn gesloten.