13-12-04

een knipoog naar je ziel

waar kan jij jezelf verstoppen
als een onbekend gezicht
plots geen vreemde blijkt te zijn
gordijnen waaien zachtjes open
door een warme gloed
een kracht die sterker is dan vrees
 
jou zijn ziet ze toch
helder als kristal
die warme gloed van zielsverwantschap
voelt ze overal
terwijl jij je af vraagt
hoever je nog zal moeten rennen
 
betast je haar ziel met waarden
ze ziet dwars door heen je huid
per ongeluk maakt ze jou bang
door onverwachts in een liefdevolle ruimte voorbij te zweven
maar wees gerust, meer dan een pure knipoog
zal ze jou toch niet geven
 
wees dus niet bang
haar eerlijkheid en geloof in hechting met de vrijheid
deelt ze oprecht met jou
weten wat je van elkaar kan verwachten
een vraagteken dat zal vervagen
door ongeremd vertrouwen

16:14 Gepost door tint | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

onzekere zekerheid door je huid gevangen in vrijheid
onzeker door duidelijkheid
maar een lach
verraad
dat het lot je verrassen mag!

Gepost door: ruth | 13-12-04

nu je'tzegt! er zweeft iets in de lucht! ;-)
heel mooi gedichtje van je!

Gepost door: cms | 13-12-04

Proficiat en bedankt Proficiat met dat superknappe tekstje (gedichten schrijven, het is een kunst!) en bedankt voor je toffe bezoekje en mooi compliment aan mijn blog. Zeker tot lees'!

Gepost door: Llorando | 13-12-04

De commentaren zijn gesloten.